| Kelime | Anlam |
|---|
| ERDEN: | Bir nevi kumaş. |
| İçerisinde 'ERDEN' geçenler |
|---|
| BERDENG: | f. Çöl ortasında yer alan küçük dağ ve tepe. |
| FERDEN-FERDA: | Tek tek, fert fert. |
| GERDEN: | f. Dönen. Dönücü. * Boyun. * Şeci'. Bahadır. Pehlivan. |
| GERDENA: | f. Kuş veya kuzu çevirmesi. * Yürümeye yeni başlayan çocukları, yürümeye alıştırmak için yapılmış bir cins araba. * Kebap şişi. * Fırıldak, topaç. |
| GERDEN-BEND: | f. Boyuna bağlanan nesne, boyun bağı. * Gerdanlık. |
| GERDEN-BESTE: | f. Boynu bağlı. İtâatli. Boyun eğmiş. |
| GERDEN-DÂDE: | (Bak: Gerdenbeste) |
| GERDEN-EFRAZ: | (Gerden-firâz) f. Kibirli, gururlu. Boyun kaldıran, başı yukarda. |
| GERDEN-KEŞ: | f. Âsi, serkeş, isyankâr. * Mağrur, kibirli. * İnatçı, muannid. |
| GERDEN-KEŞ: | f. Âsi, serkeş, isyankâr. * Mağrur, kibirli. * İnatçı, muannid. |
| PERDENİŞİN: | f. Perde arkasında oturan. * Mc: Namuslu, temiz. |
| SERDENGEÇTİ: | Tar: Akıncılardan düşman ordusu içine dalmak veya muhasara altına alınan bir kaleye girmek için fedai yazılan kimseler. Bunlara ellerinde kınlarından sıyrılmış kılıçlarla bu tehlikeli işlere atıldıkları için "dalkılıç" da denilirdi. Düşman ordusuna dalacak veya kaleye girecek olanların dönmelerinden ziyade ölmeleri ihtimâli olduğu için bu adı almışlardı. (O.T.D.S.) |
| VERDENE: | f. Oklava, börekçi merdânesi. * Dolap oku. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| ERDE : | Çürük nesne. |
| ERD : | f. Öfke, kahır, kızgınlık, hiddet. * Un. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |