Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERETT: | Peltek adam, kekeme kimse. |
| İçerisinde 'ERETT' geçenler | |
| MÜTERETTİB: | Terettüb eden. Sıralanmış, sıra ve tertibe girmiş. * Meydana gelen, icab eden. * Dolayı. |
| TERETTÜB: | Sıralanmak. * Gerekmek. Lâzım gelmek. Netice olarak çıkmak. * Bir yerde aslâ kımıldamak, bir vecih üzere sâbit ve pâyidar olup durmak. * Zuhura gelmek. * Muayen sebeblerin, muayyen ve mukannen olan neticeler vermesi. |
| TERETTÜL: | Zâhir olmak, görünmek. |
| TERETTÜM: | Bir şeyi unutturmamak için parmağa iplik bağlama. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EREB : | Hâcet, ihtiyaç. San'at. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |