Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERHAM: | (Rahim. C.) Döl yatakları, rahimler. Yakın hısımlar, akrabalar. |
| ERHAM: | En rahim, en merhametli, en çok şefkatli. |
| ERHAM-ÜR RÂHİMÎN: | Merhametlilerin en merhametlisi. Allah'ın (C.C.) sıfatlarındandır. |
| ERHAM: | Başı beyaz olan at. |
| İçerisinde 'ERHAM' geçenler | |
| CÂLİB-İ MERHAMET: | Merhamet çeken. |
| ERHAM-ÜR RÂHİMÎN: | Merhametlilerin en merhametlisi. * Allah'ın (C.C.) sıfatlarındandır. |
| KÂN-I MERHAMET: | Merhamet kaynağı. |
| MERHAMET: | (Rahm. den) Acımak, şefkat göstermek. Korumak, iyilik etmek. Biçârelere yardımda bulunmak. Esirgemek. |
| MERHAMETBAHŞ: | f. Merhamet eden. Merhametli. |
| MERHAMETEN: | Acıyarak, merhamet ederek. |
| MERHAMETGÜSTER: | f. Merhametli, merhamet edip acıyan. |
| MERHAMETPENAH: | f. Merhametli. |
| MERHAMETPERVER: | f. Merhametli, esirgeyici, acıyan. |
| MERHAMETPERVERÎ: | f. Merhametlilik, esirgeyicilik. |
| MERHAMETPERVERANE: | f. Acıma ve şefkat ile, esirgeyip acımak suretiyle. |
| MERHAMETŞİAR: | f. Çok merhametli. |
| MERHAMETŞİARÎ: | f. Merhametlilik, merhametli oluş. |
| MÜSTERHAM: | İstirham olunmuş, niyaz olunmuş, yalvarılmış bulunan. |
| MERHAMETBAHŞ: | f. Merhamet eden. Merhametli. |
| MERHAMETŞİAR: | f. Çok merhametli. |
| MERHAMETŞİARÎ: | f. Merhametlilik, merhametli oluş. |
| MERHAMET-DİSAR: | Çok merhametli, acıma hissi fazla olan. |
| YERHAMÜKÜMULLAH: | "Allah (C.C.) size rahmet ve merhamet eylesin" meâlinde dua olup, aksıran kimseye söylenmesi sünnettir. (Bak: Teşmiyet) |
| ZEVİ-L ERHAM: | Yakın akraba. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERHAM-ÜR RÂHİMÎN : | Merhametlilerin en merhametlisi. * Allah'ın (C.C.) sıfatlarındandır. |
| ERHA : | (Rehâ. C.) El değirmenleri. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |