Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERKÂN-I HARB: | Harb için yetişmiş zâbit. Kurmay subay. Harb işlerini idare eden kumandanlar. Harb erkânı. |
| İçerisinde 'ERKÂN-I HARB' geçenler | |
| İçerisinde 'ERKÂN-I HARB' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERKÂN-I ASKERİYE : | Yüksek rütbeli askerler. Zabitler, subaylar. |
| ERKÂN : | (Rükn. C.) Rükünler. Esaslar. Temeller. İleri gelen kimseler. |
| ERKA : | Ziyade yükselen. Çok yükselen. |
| ERK : | Tıb: Uykusuzluk hastalığı. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |