Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı

ABCÇDEFGHIİJKLMNOÖPRSŞTUÜVYZ

KelimeAnlam
ERMAN: f. Arzu, istek, taleb.
Pişmanlık, pişman olmak, nedamet.
ERMAN-HÂR: f. Pişman olan, nedamet eden.
İçerisinde 'ERMAN' geçenler
BENDE-İ FERMÂN: Emir kulu, ferman kölesi.
DERMAN: f. İlâç, tiryak. * Çare-i necat, kurtuluş sebebi. * Tâkat, güç, kuvvet.
DERMANDE: (c.: Dermândegân) f. Âciz, beceriksiz, biçare, zavallı.
ERMAN-HÂR: f. Pişman olan, nedamet eden.
FERMAN: f. Emir. Tebliğ.
FERMAN-I İLÂHÎ: Allah'ın fermanı.
FERMAN-BER: İtaatli ve muti olan. Hakkında emir çıkarılan. Fermanlı.
FERMAN-BERDAR: f. Fermana uyan, emre uyan.
FERMAN-DİH: f. Hükmü geçen, verdiği emri dinlenen.
FERMAN-FERMA: Hüküm süren, emir veren, emir buyuran, hüküm fermâ.
FERMAN-REVA: f. Pâdişah, hükümdar. * Emri kabul edilen.
İBKA FERMANI: Tâyinleri bir sene müddetle yapılan memurların vazifelerinde devam edeceklerine dâir gönderilen ferman.
İNFAZ-I FERMAN: Hükmünü geçirme, emrini dinletme.
Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar
ERMAN-HÂR : f. Pişman olan, nedamet eden.
ERMAGAN : f. Armağan, hediye. Bir kimseye bir işteki muvaffakiyetinden dolayı verilen hediye.
ERM : Bükmek.
ER : f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir.
 » Lügat manası içerisinde geçen kısaltmanın anlamını öğrenmek için tıklayın...
Yükleniyor...