Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ERZEN: | Kendisinden sopa ve baston yapılan bir cins sağlam ağaç. Şam darısı denen beyaz ve iri cins darı. |
| ERZENÎN: | f. Darı ekmeği. |
| İçerisinde 'ERZEN' geçenler | |
| BERZEN: | f. Sahra, çöl. * Sokak, cadde. Mahalle. Köşebaşı. |
| DERZEN: | f. İğne. |
| ERZENÎN: | f. Darı ekmeği. |
| FERZEND: | (C.: Ferzendân) f. Yavru. Çocuk. Veled. |
| FERZENDÂNE: | Evlâd gibi. Evlâda yakışır surette. |
| LERZENÂK: | f. Titrek, titreyici. Titremeğe tutulmuş. |
| LERZENDE: | f. Titreyen, titrek. |
| MERZENCUŞ: | Bir ot cinsi. |
| MERZENCUŞ: | Bir ot cinsi. |
| SERZENİŞ: | f. Takaza, tekdir. Başa kakma, çıkışma, azarlama. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ERZENÎN : | f. Darı ekmeği. |
| ERZE : | Çam ağacı. |
| ERZ : | f. Kıymet, baha, değer. Kadir ve itibar. |
| ER : | f. Eğer, şâyet, ise, olsa, olur ise... mânalarına gelir. |