Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESİS: | Asıl esas, hak, doğru. Hediyeler. Armağan olarak verilen şeyler. |
| ESİS: | Titremek. Küp veya desti saksısı ki, içinde reyhan ekerler. |
| ESİS: | Çok olan şey, kesir. |
| İçerisinde 'ESİS' geçenler | |
| BESİSE: | Bir çeşit yemek. * Yağ ve undan yapılan bir çeşit bulamaç. * Ayrılık, nifak, iftira, ihtilaf. |
| CESİS(E): | Hurma ağacının yeni çıkan budağı. (Fesîl-ün-nahl derler). |
| DESİS: | (C.: Desâyis) Gizlenmiş, gizli. |
| DESİSE: | Gizli hile, oyun. |
| DESİSEKÂR: | f. Hileci, hile yapan. |
| DESİSEKÂRÂNE: | f. Hilekârcasına. Desise ve hile edene yakışır surette. |
| HARBESİSA: | "Şey" mânasına kullanılan bir isimdir. |
| HESİS: | Gizli ses, gizli kelâm. * Ezilmiş, ufalanmış nesne. |
| KESİS: | Hurma şarabı. * Darı bozası. * Arapların taş üstünde kurutup ve dövüp azık edip yedikleri et. |
| KESİS: | Titremek. Deprenmek. * Eğrilik. |
| KESİSA: | Avcıların tuzağı. |
| MESİS: | Cimâ etmek. * Yapışmak. |
| NESİS: | Aşırı derecedeki açlık. * İnsan gücünün sonu. İnsanın en son tâkati. * Son nefes. |
| NESİS: | Bir sıvının sızıp kabından dışarı çıkması. |
| NESİSE: | (C.: Nesâis) Fesatlık için yapılan fısıltı. |
| RESİS: | Yaralı, mecruh. * Köhne, eski. Eskimiş, yıpranmış. |
| RESİS: | Sâbit, devamlı. * Bakıyye, artık. * Akıllı, zeki kimse. * Sahih olmayan haber. * Aşk-ı muhabbetin ibtidası. * Hastalık başlangıcı. |
| ŞESİS: | Sütü gitmiş hayvan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESİ : | (C: Esât) İlaç yapmak. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |