Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESAKK: | Yürürken dizlerini birbirine vuran. |
| İçerisinde 'ESAKK' geçenler | |
| MÜTESAKKIB: | (Sakb. dan) Ortası delik olan. Delinen, delinmiş bulunan. |
| TESAKKU': | Bir bâtıl nesneyi çekişmek. |
| TESAKKUB: | (C.: Tesakkubât) (Sakb. dan) Delme, delinme. * Zâhir olmak, görünmek. * Parlamak, ruşen olmak. |
| TESAKKUF: | Zafer bulmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESAKIF : | (Üskuf. C.) Piskoposlar, başpapazlar, metropolitler. |
| ESA' : | Atmak. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |