Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESAM: | Günah. Günah için olan cezâ. |
| ESAME: | Askerlerin. ve bilhassa Yeniçerilerin kaydı, ulüfe defteri. |
| ESAMİ: | İsimler, adlar. |
| ESAMM: | (C.: Summun) Kulağı sağır olan. Katı taş. |
| İçerisinde 'ESAM' geçenler | |
| BESAMET: | Güler yüzlülük. Mütebessimiyet. |
| CESAMET: | İrilik. Büyük olma, cesim olma. |
| ESAME: | Askerlerin. ve bilhassa Yeniçerilerin kaydı, ulüfe defteri. |
| ESAMİ: | İsimler, adlar. |
| ESAMM: | (C.: Summun) Kulağı sağır olan. * Katı taş. |
| MESAM: | (Mesâmet) Duracak yer. |
| MESAMAT: | (Bak: Mesammât) |
| MESAMİ': | (Misma'. C.) Kulaklar. * İşitme âletleri. |
| MESAMİR: | (Mismar. C.) Mıhlar, çiviler. |
| MESAMM: | (Mesemm. C.) İnsan veya hayvan cildi üzerindeki teneffüse yarayan küçük delikler, gözenekler. |
| MESAMM-ÜL CİLD: | Tıb: Cilt üzerindeki küçük delikler. |
| MESAMMÂT: | (Mesâmm. C.) Mesammlar. Delikler, gözenekler. |
| MÜTESAMİH: | Müsamaha eden, göz yuman, görmemezlikten gelen, hoş gören. |
| MÜTESAMMİM: | Kasdedici, kasdeden. * Sağlamlaştıran, muhkem eden. |
| TESAMU': | İşitmek. Bir sözü birbirinden duymak. |
| TESAMUH: | Hoş görme. Hoş görürlük. Birbirine kolaylık gösterme. Kayıtsız olma. Gaflet etmek. * İhmal etmek. |
| TESAMUHAT: | (Tesâmuh. C.) Hoş görmeler, müsâmahalar. * Dikkatsiz ve kayıtsız davranmalar. |
| TESAMUM: | Sağır görünme. * Sağırlaşma. |
| VESAM: | (Vesâmet) Güzel olma. Güzellik. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESAME : | Askerlerin. ve bilhassa Yeniçerilerin kaydı, ulüfe defteri. |
| ESA' : | Atmak. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |