Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESEF: | Hüzün, gam, nedamet, pişmanlık. Daralmak. Elden çıkan bir şey için hâsıl olan üzüntü. |
| ESEFA: | Vâ esefâ! Eyvah, yazık! |
| ESEF-HAN: | f. Acıyan, merhamet eden, şefkat eden, esef eden. |
| ESEF-NAK: | f. Hüzünlü, acıklı, esefli. |
| İçerisinde 'ESEF' geçenler | |
| ESEFA: | Vâ esefâ! Eyvah, yazık! |
| ESEF-HAN: | f. Acıyan, merhamet eden, şefkat eden, esef eden. |
| ESEF-NAK: | f. Hüzünlü, acıklı, esefli. |
| MAAL-ESEF: | Yazık ki. Maalesef. |
| MÜTESEFFİH: | Zevk ve eğlenceye düşkün. |
| MÜTESEFFİL: | (C.: Müteseffilîn) Sefil ve aşağı olan, bayağılaşan. |
| MÜTESEFFİLÎN: | (Müteseffil. C.) Sefilleşenler, aşağılık olanlar. |
| TESEFFÜH: | Sefihleşme. * Mütegayyer olmak, değişmek. * Akılsızlık etmek. |
| TESEFFÜL: | Örtme. * Aşağı sarkma. * Bayağılaşma, aşağılaşma. |
| TESEFSÜF: | Yaramaz olmak. |
| VA ESEFA: | Vah, esefler olsun! Eyvah, çok yazık! |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESEFA : | Vâ esefâ! Eyvah, yazık! |
| ESED : | Arslan, şir. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |