Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESEF-HAN: | f. Acıyan, merhamet eden, şefkat eden, esef eden. |
| İçerisinde 'ESEF-HAN' geçenler | |
| İçerisinde 'ESEF-HAN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESEF-NAK : | f. Hüzünlü, acıklı, esefli. |
| ESEF : | Hüzün, gam, nedamet, pişmanlık. Daralmak. Elden çıkan bir şey için hâsıl olan üzüntü. |
| ESED : | Arslan, şir. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |