Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESER: | Yapı, birinin meydana getirdiği şey. Bir hususa dâir Peygamberimizden (A.S.M.) rivâyet bulunması. Sünen-i Resul. Bir şeyin varlığına delâlet eden te'sir. Meydana getirilen kitap. Kitap te'lifi. |
| ESER-İ DEST: | El eseri, kendi kuvvet ve kudretinin eseri. |
| ESER-İ HAYAT: | Hayat alâmeti, hayat eseri, hayat belirtisi. |
| ESER-İ SAN'AT: | San'at eseri. San'at değeri olan eser. |
| ESER-İ CEDİD: | Eskiden imâl edilen kâğıt cinslerinden birinin adı idi. |
| ESER: | Serçe kuşu. Usfur. Göbeğinde illeti olan. |
| İçerisinde 'ESER' geçenler | |
| AVARESER: | f. Başıboş. |
| BAİS-İ MESERRET: | Sevinmeye sebep olan, sevinç sebebi. |
| BESERE-İ HABİSE: | Çıktığı yeri kangren eden ve adına da kara kabarcık denen öldürücü bir hastalık. |
| ESER-İ DEST: | El eseri, kendi kuvvet ve kudretinin eseri. |
| ESER-İ HAYAT: | Hayat alâmeti, hayat eseri, hayat belirtisi. |
| ESER-İ SAN'AT: | San'at eseri. San'at değeri olan eser. |
| ESER-İ CEDİD: | Eskiden imâl edilen kâğıt cinslerinden birinin adı idi. |
| KESER: | Hurma çiçeği. |
| MESER: | f. Soğuk, berd. * Buz. |
| MESERRAT: | (Meserret. C.) Meserretler, sevinçler, sürurlar. |
| MESERRET: | Sevinç. şenlik. Sürur. |
| MESERRETÂVER: | f. Sevinç ve meserret getiren. Sürurlandıran. Sevindiren. Sevindirici. |
| MESERRETEFZÂ: | f. Meserret. Sevinç ve süruru arttıran. |
| MESERRETENGİZ: | f. Sevindiren. Meserret meydana getiren. |
| MÜTESERRİ: | Odalık edinen, câriye edinen. |
| MÜTESERRİ': | (Sür'at. den) Koşan, acele davranan, sür'atli hareket eden. |
| PERDESERÂ: | f. Şarkı söyleyen, şarkıcı. * Saz çalan, çalgıcı. * Küçük çadır. |
| PERDESERÂY: | f. Küçük çadır. * Şarkı söyleyen, şarkıcı, hânende. Çalgıcı, saz çalan. |
| SERBESER: | f. Baştan başa. |
| ŞAHESER: | f. Üstün ve büyük eser. Eserin şâhı. * Yüksek değerde olan. |
| TESERBÜL: | Gömlek giymek. |
| TESERRİ: | Cariye alma, odalık edinme. |
| TESERRU': | (Sür'at. den) Koşma. Çabuk davranma. |
| TESERRUT: | Yutmak. |
| TESERVÜL: | Don giymek. |
| YESER: | Kolaylık, sühulet. * Birinin sağ tarafından gelme. * Yün, ip gibi şeyleri bükme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESER-İ DEST : | El eseri, kendi kuvvet ve kudretinin eseri. |
| ESED : | Arslan, şir. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |