Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESFEL-İ SÂFİLÎN-İ HISSET: | Alçaklığın en aşağı derecesi. |
| İçerisinde 'ESFEL-İ SÂFİLÎN-İ HISSET' geçenler | |
| İçerisinde 'ESFEL-İ SÂFİLÎN-İ HISSET' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESFEL-İ SÂFİLÎN-İ HISSET : | Alçaklığın en aşağı derecesi. |
| ESFEL-İ SÂFİLÎN : | Sefillerin en sefili. Cehennem'in en aşağı tabakasındakiler. |
| ESFEL : | En sefil, çok sefil, en alçak, en aşağı, çok fenâ. |
| ESFA : | En saf, pek safi, pek temiz. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |