Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESNİYE: | (Senâ. C.) Övmeler. Senâlar. Medhetmeler. |
| İçerisinde 'ESNİYE' geçenler | |
| TESNİYE: | Vasıflandırma. * Gr: Arapçada bir kelimenin iki şeye delâlet etmesi hâli, kelimeyi iki şeye delâlet ettiren siga. Bu şekil kelimenin sonuna "elif-nun" veya "ye-nun" getirilerek yapılır. Meselâ: Recul: Adam. İki adam demek için: Reculân () veya Reculeyn () denir. |
| TESNİYE: | Bir şeyi kolaylaştırma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESNA : | Ara. Aralık. Sıra. Vakit. Zaman. Hengâm. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |