Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESRAR: | (Sır. C.) Sırlar. Gizli hikmetler ve mânalar. Bilinmeyen şeyler. Keyif veren zehir. Uyuşturucu madde. Elinde ve el ayasında olan hatlar. |
| ESRAR-I HAFİYYE: | Gizli ve saklı sırlar. |
| ESRAR-I HÜSN Ü ÂN: | Güzelliğin sırları. |
| ESRAR-ENGİZ: | f. Esrarlı, gizli, ürperti verici. |
| ESRAR-KEŞ: | f. Esrar denen zehiri kullanan kimse. Esrar içen. |
| ESRAR-KEŞ: | f. Esrar denen zehiri kullanan kimse. Esrar içen. |
| İçerisinde 'ESRAR' geçenler | |
| ÂRİF-İ ESRAR: | İlâhî sır ve hakikatlara vâkıf olan. |
| ESRAR-I HAFİYYE: | Gizli ve saklı sırlar. |
| ESRAR-I HÜSN Ü ÂN: | Güzelliğin sırları. |
| ESRAR-ENGİZ: | f. Esrarlı, gizli, ürperti verici. |
| ESRAR-KEŞ: | f. Esrar denen zehiri kullanan kimse. Esrar içen. |
| ESRAR-KEŞ: | f. Esrar denen zehiri kullanan kimse. Esrar içen. |
| İSRAR-I ESRAR: | Sırların gizlenmesi. |
| İZAA-İ ESRAR: | Gizli sırları açığa vurma, açıklama. |
| KÂTİM-İ ESRAR: | Sır saklıyan. |
| KETM-İ ESRÂR: | Sırları saklama. |
| EFÂ ÇEKEN. ESRAR-KEŞ: | Esrar çeken, esrar içen serseri. |
| MAHREM-İ ESRAR: | Gizli sırlara vakıf olan çok yakın kimse. Gizli sır söyleyen kimse. |
| VÂKIF-I ESRAR: | Gizli şeyleri, sırları bilen. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESRAR-I HAFİYYE : | Gizli ve saklı sırlar. |
| ESRA' : | Daha çabuk. Pek çabuk. Çok sür'atli. Çok seri. * (C.: Esâri) Asma filizi. * Başı kırmızı, gövdesi beyaz olup, kum içinde bulunan bir böcek. |
| ESR : | Esir etmek. * Muhkem bağlamak. * Takviye etmek. (Bak: Esir) * Göbeğinde illeti olan. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |