Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| ESUK: | Deli koyun. |
| İçerisinde 'ESUK' geçenler | |
| İBRAHİM DESUKÎ: | Büyük âlim ve mutasavvıflardan olup büyük makam sâhibi bir zâtdır. Pek meşhur ve çok güzel sözleri ve mev'izaları vardır. 676 tarihinde 43 yaşında Şam'da vefat etmiştir. (K.S.) |
| MESUK: | (Sevk. den) Sevkolunan. İleri sürülen, yollanan. Gönderilen. |
| MESUK-U LEHU-L-KELÂM: | Kelâmın söyleniş gayesi, garazı ve maksadı. |
| MESUK-UN LEH: | Bir mânaya sevk olan, mânaya göre söylenen söz. Asıl mevzu (siyaka doğru) ve maksad için söylenen söz. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| ESÛF : | Fazlaca eseflenen, pek üzülen, çok kederlenen, çok fazla acıyan, yufka yürekli. |
| ES : | Koyuna iys iys demek. |