Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVŞAZ: | Yardımcılar, tarafdarlar. Aşağılık ve ayak takımı olan kişiler. Vücuttaki mafsallar, oynak yerler. |
| İçerisinde 'EVŞAZ' geçenler | |
| İçerisinde 'EVŞAZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVŞAB : | Aşağılık kimse, âdi ve rezil kişi. Ayak takımı. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |