Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVAİL: | Başlangıçlar, önler, evveller, eskiler. |
| İçerisinde 'EVAİL' geçenler | |
| EVVEL-ÜL-EVÂİL: | Evvellerin evveli. * Hâdiselerin başlangıcı. |
| ZEVAİL: | (Zail. C.) Zeval bulanlar. Zail olan şeyler. * Mc: Yıldızlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVABİD : | (Abide. C.) Abideler. (Bak: Abide) |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |