| Kelime | Anlam |
|---|
| EVBE: | Rucu etmek. Geri çekilmek, dönmek. |
| İçerisinde 'EVBE' geçenler |
|---|
| Bİ-KÜN TEVBE: | Tevbe et. |
| DEVBEL: | Bir karar üzere durup büyümeyen küçük eşek. |
| HEVBER: | Kırmızı gül. |
| MEVBED: | Mecusiler reisinin ulusu. |
| NEBİYYÜ-T TEVBE: | Resül-i Ekremin (A.S.M.) bir ismi. (Ümmetinin tevbelerinin kabul edileceğine işâreten bu isim verilmiştir.) |
| NEVBE: | (C.: Nüveb) Nöbet. |
| NEVBENEV: | f. Tâzeden tâzeye. Yeniden yeniye. |
| NEVBER: | f. Turfanda meyve. * Memeleri yeni belirmeye başlamış kız. |
| NEVBET: | Nöbet, sıra. Sıra ile görülen iş. |
| NEVBETÎ: | f. Mehter başı. |
| NEVBET-ZEN: | f. Belirli vaktin geldiğini bildiren, nöbet çalan. |
| SANEVBER: | (Bak: Sanavber) |
| ŞEVBEC: | Oklava. |
| ŞEVBEC: | Oklava. |
| TEVBE: | (Tövbe) Yaptığı fenalığa pişman olmak. Allah'dan afv dilemek. Bir daha işlememeye azmetmek. Estağfirullah deyip, pişmanlık duymak. (Bak: Afv) |
| TEVBE-İ NASUH: | Sâdık tevbe. Nasuh tevbesi. Rücu' ettiği günaha bir daha dönmemek veya tevbe eylediği günahı bir daha yapmamak için kasd ve niyet etmek ve bunda tam kararlı olmak. |
| TEVBEKÂR: | f. Tevbeli, yaptığına pişman olmuş olan. |
| TEVBE SURESİ: | Kur'an-ı Kerim'in 9. suresidir. Berae Suresi de denir. Medenîdir. |
| TEVBEŞİKEN: | f. Tevbesini bozan. |
| TEVBEŞİKEN: | f. Tevbesini bozan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EVB : | Dönülmesi lâzım gelen yere dönmek. * Kasd. İstikamet. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |