| Kelime | Anlam |
|---|
| EVDA: | Yaban faresi.
Kursağının tüyleri beyaz olan güvercin. (Bak: Kası'a) |
| EVDA: | Ednâ. |
| EVDAD: | (Vedid. C.) Sevgililer, sevilenler. |
| İçerisinde 'EVDA' geçenler |
|---|
| DEVDAT: | Çocukların oyun oynadığı yer. |
| EVDAD: | (Vedid. C.) Sevgililer, sevilenler. |
| HABBET-ÜS SEVDA: | Çörek otu. |
| HÂRİKA-İ SEVDÂ: | Aşk ateşi. |
| HEVDA': | Deve kuşunun erkeği. |
| MÜSTEVDA': | (Ved. den) Emaneti kabul eden. * Emanet bırakılan, emanet bırakılmış. |
| SEVDA: | f. Fazla sevgi sebebiyle meydana gelen bir çeşit hastalık. Aşk. * Hırs. Tama. * Heves, istek. *Siyah. * Balgamdan, kandan ve safradan başka vücuddan çıkan bir nevi ifrazat. * Gam. Keder, Sıkıntı. |
| SEVDA-İ MENFAAT: | Menfaat hevesi. |
| SEVDA-ÜL KALB: | Kalbdeki siyah nokta. (Bak: Süveyda) |
| SEVDAFEZA: | f. Sevda artıran. |
| SEVDAGER: | (C.: Sevdagerân) f. Sevdalı, âşık. Meftun. |
| SEVDAGERÎ: | f. Âşıklık, sevdalılık. |
| SEVDAKÂR: | f. Sevdalı. Âşık. |
| SEVDAPEREST: | f. İfrat derecede düşkün, tutkun. * Tamahkâr. |
| SEVDAVÎ: | Kuruntulu, meraklı. * Sevda ile âlâkalı. |
| SEVDAZEDE: | f. Âşık, meftun, sevdalı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EVDAD : | (Vedid. C.) Sevgililer, sevilenler. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |