Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVED: | Kuvvet. Ağır yük götürmek. Eğrilik. |
| İçerisinde 'EVED' geçenler | |
| MEVEDDET: | Dostluk. Sevgi. Muhabbet. Muhabbet etmek. Sevmek. |
| MÜTEVEDDİD: | Sevgi ve muhabbet gösteren. Kendini sevdiren. |
| NEVED: | f. Doksan. 90 |
| TEVEDDÜD: | Tedricen kendini sevdirmek. Dostluk etmek. * Cenab-ı Hakk'ın çeşitli ve lezzetli nimetler vererek insanlara kendisini sevdirmesi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVEND : | f. Kap. Kabkacak. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |