Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVHAM-SÂZ: | f. Evham veren. |
| İçerisinde 'EVHAM-SÂZ' geçenler | |
| İçerisinde 'EVHAM-SÂZ' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVHAM : | Olmayan bir şeyi olur zannı ile meraklanma. Üzüntü. Vehimler. Kuruntular. Zarar ihtimâli çok az olan bir şeyden meraklanma ve üzülme. |
| EVHAD : | Vahid. Tek. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |