Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVKES: | Pinti ve soysuz kişi. |
| İçerisinde 'EVKES' geçenler | |
| DEVKES: | Arslan. * Çok adet, çok miktar. |
| FEDEVKES: | Arslan, esed. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVKED : | Pek te'kitli, çok kuvvetli, en kavi. |
| EVK : | (C: Evâk) Ağırlık, yük. * İçinde su biriken çukur yer. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |