Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVLADİYYE: | Evlatlık, evlada mahsus. Mc: Çok sağlam ve dayanıklı ev veya eşya. |
| İçerisinde 'EVLADİYYE' geçenler | |
| İçerisinde 'EVLADİYYE' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVLADİYET : | Evlâda mahsus, evladlık, bünüvvet. |
| EVLÂD : | (Veled. C.) Veledler. Çocuklar. |
| EVLA : | Daha iyi, birincisi, başta gelmesi lâzım geleni. |
| EVL : | (Bak: Te'vil) |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |