Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVRENG: | f. Taht, evrend. Şan, şeref, nâm. Zinet, süs. Akıl, irfan. Ağaç kurdu. Hoş hâllilik, hâlin hoşluğu. Hile, desise, hud'a, aldatma, oyun. Yakışıklılık. |
| EVRENG-NİŞİN: | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| EVRENG-ZİB: | f. Tahtı süsleyen. Hükümdar, padişah. |
| EVRENG-NİŞİN: | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| İçerisinde 'EVRENG' geçenler | |
| EVRENG-NİŞİN: | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| EVRENG-ZİB: | f. Tahtı süsleyen. Hükümdar, padişah. |
| EVRENG-NİŞİN: | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVRENG-NİŞİN : | f. Tahtta oturan, hükümdar. |
| EVRENCEN : | f. Kadın bileziği. |
| EVRE : | f. Elbisenin dış yüzü. |
| EVRA : | f. Hisar, kal'a, kale. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |