Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVSÂF: | (Vasf. C.) Vasıflar, sıfatlar. |
| EVSÂF-I CEMİLE: | Güzel vasıflar. İyi hasletler. |
| EVSÂF-I NİSBİYE: | f. Ölçü ve kıyasa göre olan vasıflar. (Sıcaklık, soğuklukla bilindiği, karanlık derecesi aydınlıkla görüldüğü gibi.) |
| İçerisinde 'EVSÂF' geçenler | |
| EVSÂF-I CEMİLE: | Güzel vasıflar. İyi hasletler. |
| EVSÂF-I NİSBİYE: | f. Ölçü ve kıyasa göre olan vasıflar. (Sıcaklık, soğuklukla bilindiği, karanlık derecesi aydınlıkla görüldüğü gibi.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVSÂF-I CEMİLE : | Güzel vasıflar. İyi hasletler. |
| EVSA' : | Daha geniş. Çok vasi'. |
| EVS : | Bahşiş vermek. * Kurt. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |