Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVTAN: | (Vatan. C.) Vatanlar, insanın doğup büyüdüğü ve sevdiği memleketler, hatta uğrunda can verilen topraklar. |
| İçerisinde 'EVTAN' geçenler | |
| MEVTAN: | (Mevetan) Cansız. * Baygın. |
| TERK-İ EVTAN: | Vatanlarından ayrılma, vatanlarını terk etme. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVTAD : | (Veted. C.) Direkler. Kazıklar. * Ricâlullahtan birine verilen isim. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |