Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVVAB: | (Evb. den) Rücu' eden. Geri dönen. Günahlardan tevbe edip hakkı kabul eden. |
| EVVABÎN: | Tevbe edip günahlardan dönenler. |
| İçerisinde 'EVVAB' geçenler | |
| BEVVAB: | Kapıcı. * Menedici. |
| BEVVAB-I Mİ'DE: | Mide kapısı. |
| BEVVABAN: | (Bevvâb. C.) Kapıcılar. |
| BEVVABÎN: | (Bevvâb. C.) Kapıcılar. |
| ET-TEVVAB: | Tevbeleri kabul edici olan Allah. Kendine tevbe ve rücu' eden kulları çok. Tevbeyi kabulde çok beliğdir. Tevbe edeni hiç günah yapmamış gibi afv u rahmeti ile bahtiyar eder. |
| EVVABÎN: | Tevbe edip günahlardan dönenler. |
| NEVVAB: | Nâiblik eden. Birinin yerine vekil olarak iş gören. |
| SEVVAB: | Elbise satan, elbiseci. |
| TEVVAB: | (Tevbe. den) Tevbe edenlerin tevbesini kabul eden Allah (C.C.). * Çok tevbe eden. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVVABÎN : | Tevbe edip günahlardan dönenler. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |