Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EVVAH: | Kusurunu bilerek, ah, vâh ederek yalvarmak. Çok âh edip duâ eden. Merhametli. Sağlam imanlı. Yakin ilim sahibi. Dinde çok âlim olan. Hz. İbrahim Aleyhisselâmın bir vasfı. |
| İçerisinde 'EVVAH' geçenler | |
| LEVVAH: | Yakıcı ve bozucu. |
| MÜREVVAH: | İyi edici, iyileştiren. |
| NEVVAH(E): | Ağlayan, çığlık koparan. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EVVAB : | (Evb. den) Rücu' eden. Geri dönen. * Günahlardan tevbe edip hakkı kabul eden. |
| EV : | Şek, tahayyür, ibham, istisnâ, şart, teb'iz için kullanılan harf-i atıf. "yahut, veya, meğer ki, bel, belki ister" gibi kelimelerle türkçeye terceme edilebilir. |