Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EYAMİN: | (Eymen. C.) Pek hayırlı, uğurlu olanlar. En yümünlü. |
| İçerisinde 'EYAMİN' geçenler | |
| MEYAMİN: | (Meymenet. C.) Bereketler, mutluluklar, uğurlar. |
| MEYAMİN: | (Meymun. C.) Bereketliler, uğurlular. * Maymunlar. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EYAMA : | (Eyyim. C.) Bekârlar, evli olmayanlar. |
| EYA : | f. Acaba mânasına nidâdır. "Hey, ey" gibi çağırma, nidâ, seslenme edatı olarak da kullanılır. |
| EY : | (Arabçada) "Bak, dinle, dikkat et, yahut, demektir ki" mânalarına gelir. Bir ibareyi tefsir için kulanılır. Türkçede: Yakın nidâ içindir. |