| Kelime | Anlam |
|---|
| EYYİD: | Kuvvetlendir, teyid et, devam ettir (meâlinde). |
| EYYİD-ALLAHU MÜLKEHU: | Allah'ım onun mülkünü devamlı kıl, kuvvet ver (meâlinde duâ.) |
| İçerisinde 'EYYİD' geçenler |
|---|
| CEYYİD: | İyi, güzel, hoş. Saf. |
| EYYİD-ALLAHU MÜLKEHU: | Allah'ım onun mülkünü devamlı kıl, kuvvet ver (meâlinde duâ.) |
| MÜEYYİD: | Te'yid eden. Doğrulayan. Sağlamlaştıran. Yardım eden. Kuvvet veren. |
| MÜEYYİDE: | Te'yid eden. Te'yid edici. Kuvvetlendirici. * Kanun ve ahlâk emirlerinin yerine getirilmesini te'min eden kuvvet. |
| MÜŞEYYİD: | Sağlam, yüksek yapı yapan. |
| MÜTEEYYİD: | Kuvvetlenen. * Te'yid ve takviye olunmuş. * İstihkâm ve metanet. |
| MÜTESEYYİD: | Seyyidlik isnad eden, seyyid olmadığı halde kendini seyyid gibi gösteren. |
| MÜTEŞEYYİD: | Yükselten. Sağlamlaştıran. |
| SEYYİD: | Efendi. * Hazret-i Muhammed'in (A.S.M.) soyundan olan, onun izinden giden. * Temiz ve fazilet sâhibi Müslüman zât. * Resül-i Ekrem (A.S.M.) herkesin imamı, büyüğü, önderi olduğundan kendisine bu isim de verilmiştir. (Bak: Sâdât) |
| SEYYİD-ÜL BEŞER: | İnsanların seyyidi, efendisi olan Hz. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİD-ÜL ENAM: | Bütün mahlukatın efendisi. Muhammed (A.S.M.) |
| SEYYİD-ÜL KEVNEYN: | İki âlemin efendisi, seyyidi. Hz. Muhammed'in (A.S.M.) bir nâmı. |
| SEYYİD-ÜL MÜRSELÎN: | Resüllerin Seyyidi. (Bak: Fahr-i âlem, Muhammed (A.S.M.), Münacat, Resül) |
| SEYYİDE: | Peygamber (A.S.M.) sülâlesinden gelen ve O'nun izinden giden temiz kadın, hanım. |
| SEYYİD ŞERİF-İ CÜRCANÎ: | (Bak: Cürcanî) |
| SEYYİD ŞERİF-İ CÜRCANÎ: | (Bak: Cürcanî) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| EYYİD-ALLAHU MÜLKEHU : | Allah'ım onun mülkünü devamlı kıl, kuvvet ver (meâlinde duâ.) |
| EYYAM : | (Yevm. C.) Devirler. Günler. * Güç, iktidar, nüfuz. |
| EY : | (Arabçada) "Bak, dinle, dikkat et, yahut, demektir ki" mânalarına gelir. Bir ibareyi tefsir için kulanılır. Türkçede: Yakın nidâ içindir. |