Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EYYİM: | Bekâr, dul. Eyyim; gerek bikir, gerek seyyib olsun zevci olmayan kadına ve zevcesi olmıyan erkeğe denir ki, buna bekâr denir. Bundan başka eyyim; hür kadına ve bir kimsenin kızı, hemşiresi, teyzesi gibi yakın hısmına da ıtlak edilir. (E.T.) |
| İçerisinde 'EYYİM' geçenler | |
| MÜTEYYİM: | Aşk ve muhabbetin hor ve zelili olan kimse. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EYYİD : | Kuvvetlendir, teyid et, devam ettir (meâlinde). |
| EYYAM : | (Yevm. C.) Devirler. Günler. * Güç, iktidar, nüfuz. |
| EY : | (Arabçada) "Bak, dinle, dikkat et, yahut, demektir ki" mânalarına gelir. Bir ibareyi tefsir için kulanılır. Türkçede: Yakın nidâ içindir. |