Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EYYAN: | Vakit, zaman. |
| İçerisinde 'EYYAN' geçenler | |
| DEYYAN: | Herkesin hesabını ve hakkını en iyi bilen ve veren. Hâk Teâla. Kahhar. Hâsib. Hâkim. Kadir. Râi. Cenâb-ı Hak. |
| LEYYAN: | Def'etmek, kovmak. * Sonraya bırakmak, tehir etmek. |
| MEYYAN: | Yalancı. |
| REYYAN: | (C.: Rivâ) Suya kanmış, sudan doymuş. * Sarhoş. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EYYAM : | (Yevm. C.) Devirler. Günler. * Güç, iktidar, nüfuz. |
| EY : | (Arabçada) "Bak, dinle, dikkat et, yahut, demektir ki" mânalarına gelir. Bir ibareyi tefsir için kulanılır. Türkçede: Yakın nidâ içindir. |