Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZİB: | Rezil, âdi ve aşağılık kimse. Kıble rüzgarı. Riyh-u cenub ile Sâbâ arasında esen yel. Sevinmek, ferah ve neşat. |
| İçerisinde 'EZİB' geçenler | |
| MEVADD-I MÜNCEZİBE: | Cezbolunan, çekilen maddeler. |
| MÜNCEZİB: | Beriye çekilen, cezbedilen. İncizab eden. |
| MÜNCEZİBÂNE: | f. Çekilerek, çekilircesine, cezbedilerek. * Kendini kaptırmak suretiyle. |
| NEZİB (NEZÂB): | Geyik ve sair hayvanların cima zamanı çıkardıkları ses. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZİKKA : | (Zukak. C.) Yollar, sokaklar. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |