Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZİMME: | (Zimam. C.) Yularlar. Bağlar. |
| EZİMME-İ UMUR: | İşlerin idâresi. |
| İçerisinde 'EZİMME' geçenler | |
| EZİMME-İ UMUR: | İşlerin idâresi. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZİMME-İ UMUR : | İşlerin idâresi. |
| EZİB : | Rezil, âdi ve aşağılık kimse. * Kıble rüzgarı. * Riyh-u cenub ile Sâbâ arasında esen yel. * Sevinmek, ferah ve neşat. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |