Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZİN: | Kefil. |
| EZİN: | Söz dinlemek. İşitmek. |
| İçerisinde 'EZİN' geçenler | |
| MUHTEZİN: | Kederli, hüzünlü, mahzun, mükedder. |
| REZİN: | Vakarlı, temkinli, ağır başlı, sağlam. |
| VEZİN: | Hamur yapılmış ebucehil karpuzu. * Asil. * Sabit. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZİB : | Rezil, âdi ve aşağılık kimse. * Kıble rüzgarı. * Riyh-u cenub ile Sâbâ arasında esen yel. * Sevinmek, ferah ve neşat. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |