Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZAME: | (C.: Ezamât) Hışım ve gadap etmek. Kızmak, hiddetlenmek. |
| İçerisinde 'EZAME' geçenler | |
| KEZAME: | (C.: Kezâyim) İki kuyu arasındaki yarıklar ve delikler. (Su birinden birene akar). * Terazi iplerinin kendinde toplandığı halka. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZAMİM : | (İzmâme. C.) Cemâatler, topluluklar. |
| EZA : | Ticarette kaybetme, zarar etme. * Kibir ve gururunu bıraktırma. * Sıkıntı, eziyet, zulüm, cevr, sitem, renc, incinmek. İnsanın kerih görüp mahzun olduğu şey. * Hayır ve sadaka yoluyla mal vermede gururlanmak. Tetavül etmek. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |