Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZEB: | Leim kimse. Kısa boylu. |
| EZEBB: | f. Saçları uzun ve kaşlarının kılları çok olan adam. |
| İçerisinde 'EZEB' geçenler | |
| CEZEB: | Adamın ağzında tükrüğü kesilmek. * Hayvanın sütü az olmak. |
| CEZEBAT: | (Cezbe. C.) Cezbeler. (Bak: Cezbe) |
| EZEBB: | f. Saçları uzun ve kaşlarının kılları çok olan adam. |
| KEZEB: | (Kezub. C.) Yalancılar. |
| MEZEBBE: | Sinekli yer. * Dizin aşağısındaki kaba etlerin etrafı. |
| MÜTEZEBBİD: | Kaymak bağlayan. * Köpüren, köpüklenen. |
| MÜTEZEBZİB: | Tezebzüb eden, kararsız, mütereddit. |
| ŞEZEBE: | (C.: Şüzub ) Ağacın çeşitli budaklarından budanıp kesilmiş olan. |
| ŞİKESTEZEBÂN: | f. Peltek. |
| ŞİKESTEZEBÂN: | f. Peltek. |
| TEZEBBU': | Kişinin hulku yaramaz olmak, kötü huylu olmak. |
| TEZEBBÜD: | Köpürme, köpüklenme. Kaymaklanma, kaymak bağlama. |
| TEZEBZÜB: | Karışıklık. Mütereddit olmak. Kararsızlık. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZEBB : | f. Saçları uzun ve kaşlarının kılları çok olan adam. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |