Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZEM: | Ağzını yumup oturmak. Sabretmek. Yemekten ve içmekten men'etmek. Isırmak. Gayret etmek. Bükmek. |
| İçerisinde 'EZEM' geçenler | |
| MEZEMMET: | Ayıplama. Kınama. Yerme. * Kınanacak, yerilecek iş. |
| MÜLTEZEM: | Lüzumlu görülen, lüzumuna inanılarak yapılmasına çalışılan. |
| MÜTEZEMMİL: | Tezemmül eden. Elbiseye, örtüye bürünen. |
| REZEME: | (C.: Ruzum) Devenin ağzını açmadan boğazından çıkan ses. |
| SERBEZEMİN: | f. Başı yere eğilmiş olan. |
| TEZEMMÜL: | Bürünmek. Sarılmak. Örtünmek. (Bak: Müzzemmil) |
| TEZEMMÜM: | Kişi kendi üzerine hak lâzım kılmak. * Ahd ü eman etmek. * Arlanmak. Utanıp çekinmek. |
| TEZEMMÜN: | Sür'atle gitmek. |
| TEZEMMÜR: | Savaşmak. |
| TEZEMRÜM: | Çağrışmak. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZEB : | Leim kimse. * Kısa boylu. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |