Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZKA: | En anlayışlı. En zeki. |
| EZKA: | En temiz. En pâk. Ziyade dindar. Pâkize. |
| EZKAN: | (Zakn. C.) Çeneler. |
| EZKAR: | (Zikr. C.) Zikirler. |
| EZKAT: | f. Kötü düşünceli kişi. |
| İçerisinde 'EZKA' geçenler | |
| EZKAN: | (Zakn. C.) Çeneler. |
| EZKAR: | (Zikr. C.) Zikirler. |
| EZKAT: | f. Kötü düşünceli kişi. |
| HINEZKAR: | Kısa boylu kişi. |
| KEZKAZ: | Tez tez yürümek, hızlı hızlı gitmek. |
| TEZKÂR: | (Tizkâr) Zikretme, hatırlatma, anma, yâdolunma. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZKAN : | (Zakn. C.) Çeneler. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |