Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| EZME: | Kıtlık, kaht. Şiddet. Darlık. Bir kere yemek. |
| EZMEL: | Hareket etmek. Muzdarib olmak, acı çekmek. Savt, sadâ, ses. Gül. |
| İçerisinde 'EZME' geçenler | |
| BEZME: | Gündüzleyin yenilen bir öğün yemek. |
| BEZME: | f. Muhabbet ve sohbet meclisinin bir köşesi. |
| CEZME: | Bir kere yemek. |
| CEZME: | Kamçı. * Ağaç parçası. * İp parçası. |
| CEZMEN: | Kestirip atmak sûretiyle. |
| EZMEL: | Hareket etmek. * Muzdarib olmak, acı çekmek. * Savt, sadâ, ses. * Gül. |
| HEZME: | Elle basıldığında veya sıkıldığında oluşan çukur. |
| HEZMELE: | Bir cins yürüyüş. |
| MEZMERE: | Çok şiddetli hareket ettirmek. |
| VEZME: | Kış sonu. * Bir kere yemek. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| EZMEL : | Hareket etmek. * Muzdarib olmak, acı çekmek. * Savt, sadâ, ses. * Gül. |
| EZM : | Yemek, ekl. |
| EZ : | f. ...den, ...den. |