Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÂİDE-MEND: | f. Kârlı, faydalanan, menfaat elde eden. |
| İçerisinde 'FÂİDE-MEND' geçenler | |
| İçerisinde 'FÂİDE-MEND' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÂİDE : | (C.: Fevaid) Kazanç, kâr, nef', menfaat. İstifadeye sebeb. Yararlılık, işe yarama. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |