Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÂİL-İ MÜBAŞİR: | Huk: Bir şeyi bizzat yapan kimse. |
| FÂİL-İ MÜBAŞİR: | Huk: Bir şeyi bizzat yapan kimse. |
| İçerisinde 'FÂİL-İ MÜBAŞİR' geçenler | |
| İçerisinde 'FÂİL-İ MÜBAŞİR' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÂİL-İ MÜŞTEREK : | Huk: İşlenmiş olan bir suçta parmağı olan. Suç ortağı. |
| FÂİL-İ MUHTAR : | Re'yinde müstakil olan. İstediğini yapmakta serbest olan (Cenab-ı Hak). |
| FÂİL-İ HAKİKÎ : | Bir işte hakiki te'sir sahibi. Onu hakkı ile yapan (Allah C.C.) |
| FÂİL : | İşi yapan. Fiili işleyen. * Gr: Masdarın mânasını meydana getirene denir. |
| FÂİDE : | (C.: Fevaid) Kazanç, kâr, nef', menfaat. İstifadeye sebeb. Yararlılık, işe yarama. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |