Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÂSIK: | (Fısk. dan) Günahkâr. Hak yolundan hâriç olan. Allah'ın emirlerine karşı zıt hareket eden. Büyük günahı işleyen veya küçük günahta ısrar eden kimse.(Ey bedbaht fâsık adam! Fâsıkların kesretine bakıp aldanma ve "ekseriyetin efkârı benimle beraberdir" deme! Çünki fâsık adam, fıskı istiyerek ve bizzat taleb edip girmemiş; belki içine düşmüş çıkamıyor... Hiç bir fâsık yoktur ki, sâlih olmasını temenni etmesin ve âmirini ve reisini mütedeyyin görmek istemesin. İllâ ki, El-iyâzübillâh! irtidat ile vicdanı tefessüh edip, yılan gibi zehirlemekten lezzet alsın.) (R.N.) |
| FÂSIK-I MAHRUM: | Günah işlemeye hazır olduğu halde fırsat bulamayan. |
| FÂSIK-I MÜTECÂHİR: | Açıktan açığa kimseden sıkılmadan günah işleyen. İşlediği günah ile övünen günahkâr kimse. (Böylelerin aleyhinde konuşmak gıybet sayılmaz.) |
| FASİKA: | Fâre. |
| FASİKÜL: | Fr. Bir kitabın ayrı bir kapak içinde satılan bölümlerinden her biri. |
| İçerisinde 'FÂSIK' geçenler | |
| FASİKA: | Fâre. |
| FASİKÜL: | Fr. Bir kitabın ayrı bir kapak içinde satılan bölümlerinden her biri. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FASİKA : | Fâre. |
| FÂSİC : | Semiz. * Yüklü olmayan kısır deve. |
| FAS' : | Hurmanın kabuğunu soymak. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |