Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÂTİHA: | Bir şeyin başlangıcı, ibtidası. Mübaşeret. Başlamak. Karar vermek. Bir duânın sonunda veya duâya başlarken Fâtiha Suresini okumayı hatırlatan ifade. Kur'an-ı Kerim'in birinci suresi. (Bak: Seb'ul mesâni) |
| FÂTİHA-İ KELÂM: | Sözün başlangıcı. |
| İçerisinde 'FÂTİHA' geçenler | |
| EL-FATİHA: | Kur'ân-ı Kerim'in birinci suresinin adı olup bu sureyi okumaya işâret için söylenir. (Bak: Fâtiha) |
| FÂTİHA-İ KELÂM: | Sözün başlangıcı. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÂTİHA-İ KELÂM : | Sözün başlangıcı. |
| FÂTİH : | Açan, fetheden. Teshir eden, zapteden. * Kapıları selâmet üzere açan, Cenab-ı Hak. |
| FATANET : | (Fetânet) Zihin açıklığı. Çabuk kavrayış ve anlayış. Sağlam anlayış. Fıtnetlik. * Müteyakkız oluş. * Peygamberlerin sıfatlarından biridir. |
| FA : | Osmanlıca alfabenin 23'üncü harfi olup ebcedî değeri 80'dir. |