| Kelime | Anlam |
|---|
| FÎKA: | (C Efavık-Efvak) İki defa sütü sağmak arasında biriken süt. |
| FİKAK (FEKÂK): | Halas, kurtulma.
Bir şeyin karşılığında verilen şey. |
| İçerisinde 'FÎKA' geçenler |
|---|
| CEMAHİR-İ MÜTTEFİKA: | Birbiriyle anlaşmış, ittifak etmiş devletler. Müttefik cumhuriyetler. |
| DÜVEL-İ MÜTTEFİKA: | f. İttifak etmiş, birlik olmuş, birleşmiş devletler. |
| EFİKA: | Fenâ, hoş olmayan, çirkin ve kötü şey. |
| FİKAK (FEKÂK): | Halas, kurtulma. * Bir şeyin karşılığında verilen şey. |
| İNFİKAK: | Yerini terk etme. Yerinden ayrılma. * Ayrı düşme. * Çözülme. |
| MÜŞFİKANE: | f. Şefkatle, merhametle. Müşfik olana lâyık surette. |
| MÜ'TEFİKAT: | Lut kavminin köyleri, memleketleri. * Lut kavmi. |
| MÜTTEFİKAN: | Beraber olarak, anlaşarak, birlikte. |
| NAFİKA: | (Nüfeka) (C.: Nevâfık) Keler yuvalarından biri. |
| ŞEFİKANE: | f. Merhametlice, acıyarak. Acımak suretiyle. şefkat ederek. |
| TERFİKAN: | Birinin yanına katarak. Arkadaş ederek. |
| TEVFİKAN: | Uygun olarak. Uyarak. |
| ZÜ-L FİKAR: | (Zülfekar) Resül-ü Ekrem (A.S.M.) zamanında bir kâfire âit kılıç iken Hz. Peygamber (A.S.M.) Bedir Muharebesinde Hz. Ali'ye (R.A.) verdiği ve ucu iki kısma ayrılan meşhur kılıç.(Mecâzen, şimdiki devirde Hz. Peygamber (A.S.M.) ve Kur'an-ı Kerim hakkında inkâra ve şüpheye düşenleri ilmen, aklen ikna edip, mânen küfrü kesen Risale-i Nur Külliyatından çok mühim bir eserin ismidir. Bu kitapta üç yüzden ziyade, râvileri ile birlikte hadis-i şerifler nakledilerek Kur'an-ı Kerim'in mu'cizeliği ve Resül-ü Ekrem'in (A.S.M.) hak peygamber olduğu isbat ve beyan edilmiştir.) |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar |
|---|
| FİKAK (FEKÂK) : | Halas, kurtulma. * Bir şeyin karşılığında verilen şey. |
| FÎ : | Arabçada harf-i cerrdir. Mekâna ve zamana âidiyyeti bildirir. Ta'lil için, isti'lâ için ve yine harf-i cerr olan "bâ, ilâ, min, maa" harflerinin yerine kullanılır. Geçen mef'ul ile gelecek fasıl arasında geçer. Te'kid mânası da vardı. (L.R.)Başka bir ifade ile kısaca (fî) : "İçinde, içine, hakkında, hususunda, üzere, dâir, mütedair, beherine ve herbirine" mânalarına gelir. Kelimenin başına yazılır ve o kelimeyi "i" diye okuttuğu için ona harf-i cerr denir. Farsçada "Der", "Fî" yerinde kullanılır. |