Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÜSÜRDE DİL (EFSÜRDE DİL): | Kalbi donmuş. Hissiz. Kalbi katılaşmış. |
| İçerisinde 'FÜSÜRDE DİL (EFSÜRDE DİL)' geçenler | |
| İçerisinde 'FÜSÜRDE DİL (EFSÜRDE DİL)' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÜSÜRDE : | f. Donmuş, sertleşmiş. Müncemid. |
| FÜSA : | Yellenmek. |
| FÜCCAR : | (Fâcir. C.) Günahkârlar. Açıktan günah işleyenler. |