Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÜSEHA: | (Bak: Fusaha) |
| İçerisinde 'FÜSEHA' geçenler | |
| EFSAH-I FÜSEHÂ: | Fasih ve güzel konuşanların en fasihi ve güzeli. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÜSEYFİSA : | Küçük boncuk taneleriyle veya taş ve cam parçalarıyla süslenmiş satıh. |
| FÜSA : | Yellenmek. |
| FÜCCAR : | (Fâcir. C.) Günahkârlar. Açıktan günah işleyenler. |