Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÜSUN: | f. Şaşırtıcı, hayret verici ve kendine cezbedici bir güzellik. Büyü. |
| FÜSUNGER: | f. Sihirbaz. |
| FÜSUNKÂR: | f. Büyüleyici. Cezb ve celbedici. Hayranlık verici. |
| FÜSUNPERVER: | f. Büyüleyici, hayranlık verici, cezbedici, celbedici. |
| FÜSUNSÂZ: | f. Büyüleyici, câzibedâr. |
| İçerisinde 'FÜSUN' geçenler | |
| FÜSUNGER: | f. Sihirbaz. |
| FÜSUNKÂR: | f. Büyüleyici. Cezb ve celbedici. Hayranlık verici. |
| FÜSUNPERVER: | f. Büyüleyici, hayranlık verici, cezbedici, celbedici. |
| FÜSUNSÂZ: | f. Büyüleyici, câzibedâr. |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÜSUNGER : | f. Sihirbaz. |
| FÜSUK : | (Fısk. dan) Yalancılık. Doğruluk ve itatten ayrılmak. Sıdk u taatten huruc. |
| FÜSA : | Yellenmek. |
| FÜCCAR : | (Fâcir. C.) Günahkârlar. Açıktan günah işleyenler. |