Osmanlıca ve Dini Terimler Lügatı
| A | B | C | Ç | D | E | F | G | H | I | İ | J | K | L | M | N | O | Ö | P | R | S | Ş | T | U | Ü | V | Y | Z |
| Kelime | Anlam |
|---|---|
| FÜTUN: | İmtihan ve tecrübe etmek. Birbiri ardınca mihnete ve şiddete düşmek. |
| İçerisinde 'FÜTUN' geçenler | |
| İçerisinde 'FÜTUN' geçen ifade bulamadık | |
| Ekleri ayıklanarak bulunan sonuçlar | |
| FÜTUH : | (Feth. C.) Fetihler. * (C: Fütuhât) Açılmak. * Yardım. * Lütf-u İlâhîye ulaşmak. * Zafer. Galibiyet. * Açıklık. Gönül ferahlıkları. |
| FÜTADE : | (C.: Fütâdegân) f. Mübtelâ, tutkun. * Biçare, zavallı. * Düşkün, düşmüş. |
| FÜCCAR : | (Fâcir. C.) Günahkârlar. Açıktan günah işleyenler. |